Metoda (jak pracuję)

Jako studentka Essential Psychotherapy Institute łączę diagnozę psychologiczną z terapią ukierunkowaną na ciało oraz rozwój duchowy.
Więcej o metodologii można przeczytać  tutaj.

Ta psychoterapia wykorzystuje samoświadomość jako narzędzie transformacji, prowadząc do odkrywania Prawdziwego Ja poza uwarunkowanymi wzorcami z przeszłości. Nie polega na “naprawianiu” czy zmianie przekonań, lecz na ponownym połączeniu się z wrodzonymi zasobami, które mogą być z różnych powodów zablokowane lub nieuświadomione.

Pracuję pod superwizją i stale pogłębiam własny proces poprzez regularne szkolenia.

Terapia

Terapia może przybrać formę otwartej sesji i/lub sesji Pracy z Wewnętrznym Dzieckiem. Niezależnie od formatu, skupiamy się na eksplorowaniu, jak wczesne relacje z dzieciństwa warunkowały Twoje aktualne życie. Wiele trudności pojawiających się w dorosłym życiu to echo tych wczesnych relacji.
Przyglądając się źródłom trudności, terapia wspiera głębszą, trwalszą zmianę, a nie jedynie powierzchowne “zarządzanie objawami”.

Czym jest Wewnętrzne Dziecko?

Wewnętrzne dziecko to miejsce w nas, w którym zostaliśmy zranieni bardzo wcześnie w życiu i w którym pozostaliśmy w dziecięcym, zregresowanym stanie. Te zranione obszary odpowiadają okresom dzieciństwa, w których doświadczyliśmy traumy, pozostawiając w nas blokady, szok, fobie, fiksacje, depresję oraz obsesje/kompulsje. Obecność nieuleczonego zranienia uniemożliwia nam dostęp do niezbędnych (..) struktur, które pozwoliłyby nam rozkwitać i rozwijać się.
— V. Aspioti

V. Aspioti

Więcej o korzeniach podejścia terapeutycznego

To podejście integracyjne opiera się na psychoterapii ukierunkowanej na ciało Alexandra Lowena oraz teorii psychodynamicznej, czerpiąc z teorii relacji z obiektem (Fairbairn, Celani) oraz psychologii self (Kohut). Uwzględnia także pracę z Wewnętrznym Dzieckiem inspirowaną Johnem Bradshawem.

Podejście jest również wzbogacone elementami Teorii Przywiązania (Bowlby), psychologii rozwojowej (Mahler) oraz systemowych ujęć dynamiki rodzinnej (Satir).

Więcej o metodach pracy

W procesie terapeutycznym centralną rolę odgrywa praca z samoświadomością, wspierana psychoedukacją i wyrażeniem emocji. Uzupełniają ją metody takie jak wizualizacja, Dialog Wewnętrzny (H. i S. Stone) oraz podejścia zaczerpnięte z terapii Gestalt czy psychodramy.

Techniki ukierunkowane na ciało — w tym ćwiczenia bioenergetyczne inspirowane Lowenem, TRE (Tension and Trauma Release Exercises) oraz określone praktyki oddechowe — wspierają aktywację i integrację doświadczenia fizycznego.

Integralną częścią procesu terapeutycznego są również medytacje aktywne.

Specjalizacja

Wsparcie w wyzwaniach związanych z wypaleniem zawodowym, stresem, brakiem równowagi między życiem zawodowym a prywatnym (przeciążeniem), lękiem, utratą sensu życia oraz rezygnacją (depresją).

Pomoc w trudnościach relacyjnych, objawach psychosomatycznych (ciało choruje, choć medycznie zdaje się być zdrowe) i w dążeniu do autentycznego, zintegrowanego życia.